Lachai Roï Paardencoaching
 
Christelijke paardencoaching met visie op de toekomst



Op mijn facebookpagina Lachai Roi (Godzietjou) schrijf ik regelmatig stukjes over wat ik meemaak met de pony's of deel ik ervaringen waar ik van onder de indruk ben geraakt of gewoon omdat iets leuk is om te delen.

Mijn man gaf me de tip om op de website een blog te starten zodat er steeds nieuwe informatie te lezen valt en jullie op de hoogte blijven van ons wel en wee. Ik heb dit ook een aantal jaar gedaan op de site kanker.nl toen ik in behandeling was tegen borstkanker, ik vind het altijd heerlijk om dmv schrijven mijn gedachten en ervaringen met anderen te delen. Voel je vrij om te reageren via een berichtje, ik ben erg benieuwd wat jullie ervan vinden.

04 januari 2020

Psycholoog of spiegoloog

Is het coachpaard een psycholoog die tot op het diepst van je ziel wil kijken wat zich daar afspeelt om vervolgens te analyseren waar het beter kan. Of is het paard een spiegoloog, spiegelt hij ahw wat er vooral niet is, is jouw gedrag veilig om bij aan te sluiten. Want dat is wat een paard wil namelijk, aansluiten. Soms zie ik een paard afstand nemen, mensen zijn dan teleurgesteld. Ziet het paard niet dat ik pijn heb en troost zoek? Als er een tweestrijd afspeelt in iemands hoofd en hart zoals boosheid, wrok, rancune, opstand, teleurstelling biedt dat voor een paard geen veilig compagnonschap, hij zal een stapje terug doen. Ik heb dit vaak zien gebeuren. Als iemand zich dit realiseert, ontspant en de boosheid verandert in verdriet zal het paard direct aansluiting zoeken niet op het verdriet maar op het gedrag wat klopt.

Ik heb zelf ernstige rugklachten, tijdens een ontspannen buitenrit geeft mijn paard geen krimp, we genieten samen en niets moet. Ga ik vervolgens in de bak rijden en ik denk oh ik moet nu teugels op maat, benen eraan, houding moet goed zijn, mijn paard moet dit en dat. Mijn rug verstrakt en ik word onzeker en denk als het maar geen pijn gaat doen, No way dat mijn paard gaat luisteren. Ik ben niet veilig genoeg en mijn irritatie resulteert in een geïrriteerd paard. Als vervolgens mijn dochter opstapt, verdwijnt de spanning direct bij het paard en zie ik een keurig en gehoorzaam paard zonder spanning in het lijf.

Alles draait om invloed

Welke invloed heeft mijn gedrag op anderen en andersom. Ik omarm het joodse denken, niet vragen wie ben je maar waar kom je vandaan en waar ga je heen? Welke mensen zijn tot nu toe belangrijk in jouw leven geweest, welke invloed hadden ze op jou? Welke belangrijke normen en waarden heb je meegekregen? Welke invloed heb jij op jouw directe naasten, is daar een verband. Besef je hoever jouw wortels strekken? Waarin kun jij nog groeien? Wie of wat zijn jouw hulpbronnen, welke obstakels moet je nog tackelen?

Het leven is een proces van groeien, ik ben erg benieuwd waar jij in 2020 in wil gaan groeien. Lachai Roi wil graag jouw hulpbron zijn.

De stappen die zet je zelf!!


11 december 2019


Mag ik je iets vragen?

Dit is een gestelde vraag binnen de coaching. Meestal om meer te weten te komen over iemands achtergrond, gevoelens en gedachten zowel helpend als belemmerend. Deze vragen mag je ook aan jezelf stellen.

Wie ben ik, Wat beteken ik voor een ander, wat betekent mijn familie, mijn kerk, mijn vereniging, mijn hobby's, mijn werk, mijn geliefde voor mij. We hoeven niet alles zomaar voor kennisgeving aan te nemen. Het leven leven vol overgave of in afhankelijkheid, dat is vaak onze missie en ons doel. Maar blijf ook vragen stellen want door vragen groeit je kennis, groeien je relaties. Heel het joodse denken is gebaseerd op het stellen van vragen en het vermeerderen van kennis. Zelfs Jezus stelde vragen aan Zijn Vader aan het kruis terwijl Hij Zich volledig overgaf aan de wil van Zijn Vader. Het is niet verdacht om vragen te stellen, integendeel het is een onderdeel van je reis in dit leven naar het volgende.

Jouw vragen zijn je hulpbronnen om die reis te kunnen maken!


=================================================================================================

28 november 2019

Huppelen

Als vrijwilliger kom ik regelmatig in een justitiële inrichting. Ik mag daar deelnemen aan de zondagse diensten. Dit doen we met een team van vrijwilligers. Wat opvalt is dat jongeren  na de dienst anders weggaan als ze gekomen zijn. Sommigen komen letterlijk schoorvoetend binnen, als de dienst vordert komen ze los en wat ze dan vertellen en getuigen raakt me vaak in het hart. Als ze teruglopen naar de groep is de sfeer totaal anders, ze huppelen en zingen door de gangen!

Hoe is dat met ons? Komen wij schoorvoetend de kerk in, worden wij gevuld met Gods liefde waardoor we huppelend en zingend de kerk uitgaan? Hebben wij 10.000 redenen op onze playlist? Is er verschil tussen ons en de mensen die achter gesloten deuren verblijven? Als ik na de dienst het hek achter me hoor dichtklappen voel ik altijd een soort ontlading, VRIJ! Hoe vrij ben jij! In de kerk, in je familie, op je werk en bij je vrienden? Vaak gaan mensen blij naar huis  na de coaching, opgeladen, getroost en met nieuwe inzichten. Soms is de confrontatie moeilijk en is huppelen niet aan de orde. Toch is dat wel ons uiteindelijke doel, leren huppelen, worden als een kind. 

==========================================================================================================

21 november 2019

Zuurstof

Sinds een paar weken volg ik hyperbare zuurstoftherapie. Ik hoor jullie denken wat is dat en waarom heb je dit nodig? Het is gelukkig niet zo dat ik een chronisch zuurstofgebrek heb maar die therapie zou helpend kunnen zijn voor mijn rugklachten die ik heb overgehouden aan de bestraling in 2015 aan mijn wervel. De hoop is dat de beschadigingen die niet definitief zijn kunnen herstellen door de toegediende zuurstof. Het is een technisch verhaal dat bespaar ik jullie. Maar intensief is het wel, 5x in de week 2 uur in de zuurstoftank en dit 8 weken lang. Gelukkig wordt er ook veel gelachen in de tank want als er iets is wat lotgenoten hebben dan is het humor en zelfspot. Soms denk ik dat ik in een soap belandt ben en ik geloof vast en zeker dat als dit als reality soap op tv uitgezonden zou worden we dikke kijkcijfers zouden halen.

Dit betekent wel dat mijn agenda thuis is ontploft, het huishouden van steen is geworden en ik de paarden vooral vanachter het keukenraam zie. Welke prioriteiten krijgen voorrang!! Wat heerlijk dat ik paardencoach ben. 

Gewoon tussen de bedrijven door een coachsessie plannen, sparren met andere ondernemers en plannen maken voor 2020. Die zuurstof doet echt iets met me, zoveel inspiratie ik heb om allemaal nieuwe activiteiten te gaan doen. Zoals een arrangement waarbij je 2 dagen een coachsessie van 2,5 uur krijgt met s'avonds een heerlijk diner in het plaatselijk restaurant. Vervolgens heerlijk  ontspannen in een leuke b&b in de buurt om de volgende dag weer fris en geïnspireerd met de paarden aan de slag te gaan.

Heel hip heet dat een retraite en ik geloof erin, door alle hectiek loop je jezelf voorbij met alle gevolgen van dien. Gun jezelf een pauze, dat klinkt als een luxe maar het is zeker niet overbodig.

Bij workshops/sessies en tarieven komt alle informatie over dit mooie nieuwe arrangement

=======================================================================================================


Vandaag 15 november 2019 start ik met een prachtig verhaal, Wim Grandia preekte hierover tijdens het Eva-weekend en ik deel met jullie wat ik er van opgestoken heb.

De verloren zoon Lukas 15: 11-32

Voor wie dit verhaal niet kent en geen bijbel leest is het makkelijk te googelen en zeker de moeite waard om te lezen want ook als je niet gelooft zul je misschien jezelf in een van de personen herkennen.

De vader die vol liefde zijn zoon omarmt die jaren weg was, de jongste zoon die zijn erfenis verbrast heeft en met hangende pootjes terugkomt. De oudste zoon, de braverd zal ik maar zeggen, de verantwoordelijke, degene die nooit buiten de lijntjes kleurt en in het gareel loopt. Hij denkt bij zichzelf, allemaal leuk dat terugkomen maar dat feest dat hoeft niet voorlopig, eerst maar eens flink boete doen die jongste. Dit verhaal is als een spiegel, in wie herken jij jezelf?

Zijn wij niet vaak als die oudste zoon? als iemand echt spijt heeft en terugkeert van zijn misstap, zeggen wij dan niet snel oké dat is mooi dat je spijt hebt maar pas na een bepaalde  periode mag je terugkomen en een feest??? Ja kom nou je mag blij zijn dat we je überhaupt weer toelaten in ons leven. Dit is geen verhaal om tekort te doen aan slachtoffers.

Het gaat over een zoon die zijn ouders en familie verliet en de hele erfenis heeft opgemaakt aan zuipen en vrouwen, vervolgens toen alles op was en hij zijn zogenaamde vrienden kwijt was in de goot terecht kwam en tot inkeer kwam.

Ik ben bij mezelf gaan denken, laat mij nooit een oudste zoon zijn en de Vader in de weg lopen die klaarstaat met open armen.

Wat heeft dit met paardencoaching te maken zul je denken, nou alles!

Onze pony's en ik mogen jouw persoonlijke groei niet in de weg staan, wij oordelen en veroordelen hier niet! 

Onze missie is een wegwijzer te zijn, een bankje onderweg waar je kan rusten op jouw levenspad om vervolgens met moed en inzichten verder te kunnen.